Fasciatherapie (FDM)
Inleiding
Het Fascial Distortion Model, kortweg FDM, is een behandelmethode ontwikkeld door osteopaat Stephen Typaldos. In de jaren 90 ontwikkelde hij een nieuwe, revolutionaire behandelmethode voor problemen van het fasciaal systeem.
Indicaties
Deze methode is effectief bij de behandeling van verschillende traumata, zoals:
- Spierverrekkingen en rupturen
- Fracturen en frozen shoulder
- Verstuikte enkel en shin splints
- Osgood-Schlatter
- Whiplash en hoofdpijn
- Fasciitis plantaris (hielspoor)
- Rugklachten en tendinitiden
Theorie
De fascia is een 3-dimensionaal, fijn vezelig netwerk dat de verbinding onderhoudt tussen alle cellen in het lichaam. Het omhult spieren, pezen, botten en gewrichten, maar ook de tastlichaampjes van het zenuwstelsel, de bloedvaten en het lymfatisch systeem. Fascia is bovendien een uitgebreide opslagplaats van vocht en speelt een belangrijke rol in de bevoorrading van de cellen.
Fascia ligt in lagen in het lichaam. Als die lagen geïrriteerd, beschadigd of ontstoken raken, gaan ze aan elkaar plakken, terwijl ze juist vrij langs elkaar horen te glijden. Hierdoor ontstaat verlies van beweeglijkheid en functie en wordt het lichaam kwetsbaarder voor blessures. Voortdurende overbelasting door eenzijdige bewegingen leidt tot verdikking van de fascieën — met verlies aan elasticiteit, verhoogde stijfheid en pijn die ogenschijnlijk onverklaarbaar is.
Therapie
Doel van de therapie is de normale beweeglijkheid van de fasciale lagen te herstellen. Daardoor wordt de normale circulatie (aan- en afvoer) weer mogelijk en wordt het herstel direct in gang gezet. Kenmerkend voor FDM is dat klachten vaak al snel grotendeels of zelfs geheel verdwijnen. De resultaten zijn objectief zichtbaar, duidelijk meetbaar en direct voelbaar voor de patiënt — een effectieve en efficiënte techniek voor pijnbestrijding.